Okazuje się, że nie tylko my, ludzie, cierpimy na zaburzenia snu. Te same problemy dotyczą naszych czworonożnych przyjaciół – zarówno psów, jak i kotów. Dlatego też, jeżeli zauważymy jakiekolwiek odstępstwa od codziennego rytmu dobowego naszego zwierzęcia, powinniśmy się zastanowić, co może być tego powodem.
Dział: Profilaktyka zdrowotna i diagnostyka
Katar koci to bardzo popularna choroba wśród kotów. Choć nazwa wskazuje, że objawia się ona katarem, to jednak nie jest to jedyny objaw choroby, a sam jej przebieg może być bardzo zróżnicowany. Wszystko zależy bowiem od czynnika wywołującego chorobę, a w przypadku kataru kociego tych czynników jest kilka.
Parwowiroza to łatwo zaraźliwa, wysoce śmiertelna oraz najczęściej występująca choroba zakaźna wśród psów. W ostatnim numerze poruszyliśmy kwestię przyczyny i objawów. Dzisiaj skupimy się na leczeniu oraz profilaktyce.
Każdy, kto na co dzień zajmuje się kotami bądź z nimi pracuje, na pewno miał do czynienia z kocim katarem. Mówiąc „koci katar”, mamy na myśli chorobę wirusową charakteryzującą się objawami z górnych dróg oddechowych. Ta powszechna nazwa choroby wynika z najczęstszego jej objawu, czyli kataru – surowiczego lub surowiczo-krwistego wycieku z jam nosowych. Jednak zarówno objawy, jak i przebieg choroby mogą być bardzo różnorodne. W tym artykule omawiamy koci katar, czyli objawy i przyczyny tej choroby.
Trwająca u kotek średnio 63–66 dni ciąża kończy się porodem. Hodowca oczekujący przyjścia na świat zdrowego miotu kociąt musi liczyć się z możliwymi komplikacjami podczas porodu, które często wymagają natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii. Wystąpienie tzw. ciężkiego porodu (partus gravis) u kotek jest zdecydowanie rzadszym schorzeniem niż u suk, dlatego tym bardziej warto wiedzieć, z jakimi komplikacjami możemy mieć do czynienia, aby łatwo odnaleźć się w danej sytuacji.
Szybki tryb życia i brak wystarczająco dużej przestrzeni – te czynniki często decydują o wyborze małego psa do domu. Jak dowodzą naukowcy z Uniwersytetu w Sydney, w ciągu 30 lat znacząco wzrosła liczba małych i bardzo małych psów branych do domu. Duże znaczenie ma też panująca moda – to ona powoduje, że uroczo wyglądający szczeniak buldożka czy mopsa cieszy się dużą popularnością.
Znaczenie występowania zaburzeń hormonalnych u kotów wykazujących problemy z zachowaniem wydaje się zjawiskiem w tej chwili jeszcze niedoszacowanym, a występującym nad wyraz często. W tym numerze publikujemy kontynuację artykułu poświęconego dwóm schorzeniom, które często łączą się ze zmianami w zachowaniu, nadczynności tarczycy i cukrzycy.
Organizm jest całością, a zdrowie fizyczne i psychiczne są ze sobą ściśle powiązane. Niestety, u wielu kotów łatwiej zarejestrować zaburzenia zachowań niż postępujące choroby somatyczne. Koty to aktorzy, udający, że „wszystko jest dobrze”. Dlatego regularne badania są u nich szczególnie ważne.
Znaczenie występowania zaburzeń hormonalnych u kotów wykazujących problemy z zachowaniem wydaje się być zjawiskiem w tej chwili jeszcze niedoszacowanym, a występującym nad wyraz często. W artykule oraz w jego kontynuacji, która ukaże się w kolejnym numerze, omówione zostaną dwa schorzenia, które często łączą się ze zmianami w zachowaniu – nadczynność tarczycy i cukrzyca.
Koty z reguły z ogromnym zaangażowaniem dbają o czystość swojego futra. Gęsta i lśniąca okrywa włosowa jest wizytówką zdrowego osobnika. Gdy matowieje i nadmiernie wypada, świadczy to o nieprawidłowości w funkcjonowaniu kociego organizmu.
Jeszcze kilka lat temu zarażenie dirofilariozą u zwierząt i ludzi wiązało się z podróżą do innych krajów. Obecnie ocieplenie klimatu umożliwiło nicieniom przejście wszystkich stadiów rozwojowych w Polsce, czyli możliwe jest zarażenie psa przez rodzimego komara. Co to oznacza? Zagrożenie dirofilariozą rośnie, a ochrona przeciwko ektopasożytom powinna uwzględnić preparaty nie tylko przeciwko kleszczom, ale także odstraszające owady latające.
Każdy żywy organizm dąży do przetrwania i przedłużenia swojego gatunku. Zachowania seksualne i rytuały godowe są charakterystyczne dla różnych gatunków zwierząt. Ułatwiają zwierzętom rozmnażanie w twardych warunkach przyrody, uwzględniając specyfikę gatunków. Motorem tych zachowań są hormony, które bardzo precyzyjnie podpowiadają zwierzętom, jak zachować się w danej sytuacji. Obniżenie ich poziomu w wyniku zabiegu kastracji automatycznie ma wpływ na zachowanie zwierzęcia.