Jeszcze kilkanaście lat temu jelita były postrzegane przede wszystkim jako narząd odpowiedzialny za trawienie i wchłanianie składników odżywczych. Współczesne badania z zakresu gastroenterologii, neurologii i neurobiologii zachowania pokazują jednak, że ich rola jest znacznie bardziej złożona: coraz więcej dowodów wskazuje na istnienie ścisłej zależności pomiędzy funkcjonowaniem przewodu pokarmowego a zachowaniem zwierząt.
Dział: Dieta i suplementacja
W praktyce behawioralnej najczęstszymi podopiecznymi są zwierzęta przewlekle zestresowane, często pod długotrwałym wpływem sytuacji stresujących, z towarzyszącym im od dłuższego czasu lękiem czy bólem.
W swojej codziennej pracy zoofizjoterapeutki bardzo często spotykam się z psami cierpiącymi na choroby aparatu ruchu. Wielu opiekunów jest przekonanych, że problemy ze stawami dotyczą wyłącznie psów starszych lub ras olbrzymich. Tymczasem rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Zdrowie stawów psa budowane jest już od pierwszych miesięcy życia, a błędy popełnione w okresie wzrostu mogą mieć konsekwencje widoczne przez wiele kolejnych lat, a czasami nawet przez całe życie psa.
Każdy świadomy opiekun psa wie, jak ważne są wychowanie, socjalizacja i szkolenie. Często zapomina jednak, że nie wszystkie problemy z zachowaniem wynikają z błędów wychowawczych. Badania naukowe dowodzą, że fizjologia psa – a w konsekwencji jego zachowanie – jest ściśle powiązana z prawidłowym żywieniem. Złe zbilansowanie diety, niedobory kluczowych składników i błędy w karmieniu mogą być przyczyną psiej frustracji, lęku, a nawet agresji. Dlaczego?
Nadwaga u psa to podstępny problem, który rozwija się powoli i przez długi czas pozostaje niezauważony. W przeciwieństwie do nagłych chorób, które dają wyraźne i alarmujące objawy, nadmierna masa ciała narasta stopniowo, przez co łatwo się do niej przyzwyczaić. Co więcej,
w przypadku niektórych ras psów istnieje wręcz przekonanie, że nadmiar masy ciała jest wskazany i pożądany. Jak to więc jest z tą nadwagą?
Zabieg kastracji jest jedną z najczęstszych procedur medycznych przeprowadzanych u kotów.
Przez lata panowało przekonanie, że kocury się kastruje, a kotki sterylizuje. Obydwa zabiegi powodują niepłodność, co jest najefektywniejszym sposobem regulowania populacji kotów, szczególnie wolno żyjących, a tym samym znacząco ogranicza liczbę bezdomnych zwierząt.
Dieta monobiałkowa stosowana jest zarówno w diagnostyce alergii pokarmowych, jak i w codziennym żywieniu zwierząt z wrażliwym układem pokarmowym. Opiera się na podawaniu psu pokarmu zawierającego wyłącznie jedno źródło białka zwierzęcego. Choć w teorii wygląda to na coś prostego i mało skomplikowanego, w praktyce wymaga dużej konsekwencji, wiedzy i dokładności. Łatwo bowiem o popełnienie kilku błędów już na samym początku, co sprawia, że dieta nie przynosi efektów lub prowadzi do błędnych wniosków diagnostycznych.
Żywienie psów sportowych lub pracujących wymaga indywidualnego podejścia, dostosowanego do specyficznych potrzeb związanych z rodzajem i intensywnością aktywności fizycznej. Nie można pominąć także aspektu właściwego nawodnienia oraz opracowania strategii żywieniowych, które będą maksymalizować wydajność i wspierać regenerację organizmu
po wysiłku. O czym jeszcze powinniśmy pamiętać?
Choć psy i koty zamieszkujące to samo gospodarstwo domowe są w stanie żyć ze sobą w zgodzie, wzajemnie się pielęgnować, a nawet nauczyć się mowy ciała charakterystycznej dla drugiego gatunku, to istotnie różnią się na płaszczyznach behawioralnych i… dietetycznych.
Kwestia prawidłowego doboru suplementacji dla psów i kotów to obecnie jeden z najbardziej dyskusyjnych, a także najbardziej problematycznych obszarów dietetyki zwierzęcej. Opiekunowie, działając w dobrej wierze, coraz częściej sięgają po suplementy dla swoich podopiecznych, licząc na zachwalany w reklamach efekt i poprawę stanu zdrowia swoich pupili. Tymczasem rzeczywistość weryfikuje hasła reklamowe.
Dziś temat, który dotyczy wielu z naszych czworonożnych pacjentów – strach i lęk. Często, szukając w takich sytuacjach ratunku dla swoich podopiecznych, opiekunowie sięgają po suplementy. Czy one działają? Czy faktycznie mogą pomóc psu? Co mówią na ten temat neurobiologia i badania z 2025 roku?
Każdy organizm, również psa, zawsze należy postrzegać jako całość, składającą się z części fizycznej oraz psychicznej. Schorzenia części somatycznej i jej wyraźne zaburzenia są dla człowieka oczywistym dowodem na rozwój chorób. Jednak organizm psa posiada także część psychiczną, a część somatyczna i psychiczna są ze sobą bardzo mocno połączone.