Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dieta i suplementacja , Otwarty dostęp

15 września 2020

NR 19 (Wrzesień 2020)

Dylematy znad psiej miski
Co kryje się w karmach dla seniorów?

84

Wytyczne dietetyczne dla psów w okresie starości w zasadzie nie istnieją, ale jest kilka zasad, które warto znać, wybierając karmę dla psa seniora. Dotyczą zarówno jakości białka, składu surowcowego, szczególnie dodatków funkcjonalnych, jak i konsystencji pokarmu oraz zawartości wody w diecie. Odpowiednia karma to bowiem nie tylko kwestia dostarczenia właściwych składników odżywczych i zaspokojenia apetytu zwierzęcia, ale również profilaktyka wielu chorób wieku starczego.

Okres, w którym zaczyna się starość u psa, często nie daje wyraźnych objawów, dlatego łatwo je przegapić. Zwłaszcza że symptomy starości nie pojawiają się gwałtownie i zależą od rasy oraz wielkości zwierzęcia. Starość zaczyna się w zasadzie już wtedy, kiedy pies osiągnie wiek dorosły. Zwykle psy ras dużych starzeją się szybciej, bo już w wieku 6–7 lat, psy ras średnich w wieku około 7–9 lat, a małych dopiero po skończeniu 9–12 lat. Za seniora uważa się psa, który przeżył 70–80% przewidywanej długości życia. Najlepszą metodą jest obserwacja – starość u psa najczęściej objawia się gorszym wzrokiem, słuchem i węchem, mniejszą ochotą do aktywności, a czasami także siwieniem i przerzedzeniem sierści – na pysku i w okolicach oczu. Wiele jednak zależy od genów, warunków życia oraz diety zwierzęcia.

POLECAMY

Odżywianie psa seniora ma niebagatelny wpływ na jego zdrowie, ale zmiana diety powinna uwzględniać dotychczasowy sposób żywienia, rasę, sylwetkę oraz aktywność fizyczną. Wszystkie te kwestie warto skonsultować z lekarzem weterynarii przed wprowadzeniem modyfikacji w diecie.

Wiele czołowych marek z segmentu pet food oferuje karmy dla seniorów. Ich receptura jest skomponowana tak, aby odpowiadać na potrzeby starzejącego się organizmu psa, ale produkty różnią się między sobą: zawartością białka, rodzajem surowców pochodzenia zwierzęcego oraz dodatkami funkcjonalnymi. Od karm bytowych należy odróżnić diety weterynaryjne, które są zalecane w przypadku chorób wieku starczego i bezwzględnie wymagają konsultacji weterynaryjnej.

Problemy z nerkami i apetytem

W praktyce weterynaryjnej przyjmuje się niekiedy, że starość u psa wyznacza ryzyko zachorowania na niewydolność nerek – najczęstszą dolegliwość starzejących się psów. Przewlekła niewydolność nerek to dość powszechna choroba, nieuleczalna i będąca powodem wprowadzenia zmian w diecie zwierzęcia. Zaleca się dietę o obniżonej zawartości białka i fosforu, ponieważ te składniki obciążają nerki. Ważne, aby komponenty białkowe w diecie były lekkostrawne, np. by były to kaczka, gęś, jagnięcina czy ryby (pod warunkiem, że nie powodują uczuleń).

W karmach przeznaczonych dla psów seniorów zawartość białka w składnikach analitycznych mieści się zazwyczaj w granicach 19–22%, a fosforu 0,8–0,9%. Dieta psa z przewlekłą niewydolnością nerek powinna zawierać zwiększone ilości witamin – przede wszystkim z grupy B – i żelaza oraz wody.

Wspomniane modyfikacje diety mają swoje konsekwencje. Mniejsza zawartość białka powinna być uzupełniona innymi składnikami, np. tłuszczami i błonnikiem. Zatem przy ograniczeniu mięsa należy wprowadzić do diety tłuszcz oraz warzywa i owoce (nawet 25–30% dawki).

Prostym sposobem na ograniczenie fosforu jest wybór tych karm, które nie mają w składzie surowcowym mączek kostnych, czyli produktów kategorii premium i superpremium, bazujących najczęściej na surowym lub suszonym mięsie.

Problemy z nerkami wymagają dostarczania psu odpowiednich ilości wody, co jest szczególnie ważne przy stosowaniu suchej karmy. Można również rozmoczyć granulki lub rozwodnić mokrą karmę, aby nakłonić zwierzę do pobierania większych ilości wody.

Czy wiesz, że..

Starość u psa najczęściej objawia się gorszym wzrokiem, słuchem i węchem, mniejszą ochotą do aktywności, a czasami także siwieniem i przerzedzeniem sierści – na pysku i w okolicach oczu. Wiele jednak zależy od genów, warunków życia oraz diety zwierzęcia.

Psy zdrowe i aktywne, mimo starości i mniejszego zapotrzebowania energetycznego, nie zawsze muszą mieć mniejsze zapotrzebowanie na białko. Ważne jest utrzymanie optymalnej masy mięśniowej w proporcji do tkanki tłuszczowej. Warto pamiętać, że dobrej jakości białko to takie, które zawiera właściwy bilans aminokwasów egzogennych, które nie są syntetyzowane przez organizm i muszą być dostarczane z pokarmem.

W okresie psiej starości pojawiają się również problemy z apetytem. Często mają podłoże zdrowotne, związane z chorobami zębów i dziąseł. Mogą również wynikać z upośledzenia zmysłów – pokarm staje się wtedy dla psa mniej atrakcyjny i warto wprowadzić aromatyczne dodatki, które pobudzą psie kubki smakowe, np. ryby. Jednak trzeba uważać, aby nie serwować zwierzęciu sztucznych aromatów i dodatków smakowych.

Karmy dentystyczne

W karmach dla starszych psów często znajdują się dodatki wspomagające higienę jamy ustnej. Słusznie, bo psi seniorzy nierzadko mają problemy stomatologiczne – brak zębów, kamień nazębny, choroby przyzębia. Szczególnie wartościowe są te składniki karm, które ograniczają liczebność flory bakteryjnej. Działanie bakteriostatyczne mają polifenole (znajdują się np. w winogronach i zielonej herbacie), a antyseptyczne – cynk organiczny.

Granulki karm dentystycznych mają także specjalną teksturę, elastyczność i kształt, który wymusza żucie, a nie połykanie. Są zaprojektowane tak, aby dzięki porowatej strukturze i odpowiedniej twardości umożliwiały mechaniczne czyszczenie powierzchni zębów psa podczas gryzienia. Na powierzchni granulek mogą być umieszczone związki chelatujące (np. polifosforan sodu, hydrofilny), które wiążą jony wapnia, dzięki czemu jest on uwalniany dopiero w przewodzie pokarmowym, gdzie może być przyswojony. Polifosforan sodu utrudnia powstawanie kamienia nazębnego i chroni dziąsła.

Z wiekiem mogą wystąpić u psa problemy z dziąsłami – mogą być osłabione i sprawiać ból przy jedzeniu. Zwierzę nie będzie wówczas jadło wcale lub pobierze mniej karmy z uwagi na ból, choć będzie mu doskwierał głód.

Wtedy warto wypróbować miękką (półwilgotną) karmę, którą będzie łatwiej pogryźć.

Trawienie i metabolizm

W okresie starości u psów pogarsza się metabolizm. Szacuje się, że działa on wtedy o 20% wolniej. Może również pogorszyć się zdolność wydzielania śliny, soków oraz enzymów trawiennych. Dlatego posiłki w tym okresie powinny być pełnowartościowe, aby pies nadmiernie nie tracił na wadze. Spadek tempa metabolizmu niesie za sobą jeszcze jedno zagrożenie – przyrost tkanki tłuszczowej kosztem masy mięśniowej. Może to być brzemienne w skutki. Otóż tkanka tłuszczowa dużo gorzej magazynuje wodę w organizmie (zasadniczo ok. 4,5 razy) niż tkanka mięśniowa, dlatego pies jest zagrożony odwodnieniem. Ale to nie koniec. W diecie starszego psa powinno znaleźć się białko wysokiej jakości, czyli łatwo przyswajalne. Równocześnie zwykle z uwagi na mniejszą aktywność psa zmniejsza się też zapotrzebowanie kaloryczne – starszy pies powinien otrzymywać nawet o 20–30% kalorii mniej niż dorosły. Trzeba jednak pamiętać, że starsze psy zagrożone są otyłością dużo bardziej niż młodsze. Optymalny udział tłuszczów szacuje się na 8–15% w suchej masie.

Cenny składnik karmy dla psów seniorów to l-karnityna (zawarta w produktach pochodzenia zwierzęcego, np. tkance mięśniowej i sercu), która przyspiesza przemianę materii, usprawnia metabolizm i ogranicza odkładanie się tkanki tłuszczowej. Dzięki temu przeciwdziała nadwadze. U starszych psów często występuje wolniejsza perystaltyka jelit i pojawiają się zaparcia. Wtedy dobrym dodatkiem mogą okazać się warzywa, które są źródłem włókna w karmie – np. marchew, groch, buraki.

Czy wiesz, że..

W karmach przeznaczonych dla psów seniorów zawartość białka w składnikach analitycznych mieści się zazwyczaj w granicach 19–22%, a fosforu 0,8–0,9%. Dieta psa z przewlekłą niewydolnością nerek powinna zawierać zwiększone ilości witamin – przede wszystkim z grupy B – i żelaza oraz wody.

Inny korzystny składnik karm dla psów w okresie starości to fruktooligosacharydy (FOS). FOS są prebiotykami, czyli nietrawionymi składnikami żywności, pobudzającymi wzrost korzystnej flory bakteryjnej w jelitach. Z kolei pożądana mikroflora przewodu pokarmowego m...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy