Dołącz do czytelników
Brak wyników

Terapia behawioralna

24 marca 2022

NR 28 (Marzec 2022)

Świadoma adopcja kota ze schroniska

0 93

Koty z reguły bardzo trudno odnajdują się w warunkach schroniskowych. Duże zagęszczenie osobników często działa na nie przytłaczająco. Bez wątpliwości adopcja jest dla tych zwierząt ogromną szansą na szczęśliwe i spokojne życie. Jednak decyzja o przygarnięciu zwierzaka powinna być bardzo dobrze przemyślana.

Powrót do schroniska po nieudanej adopcji niewątpliwie wiąże się dla kota z większą traumą niż sam pobyt w schronisku. Kot jest zmuszony wówczas wejść na nowo w grupę kotów, której skład, dynamika i hierarchia uległy zmianie podczas pobytu w domu adopcyjnym. Z tego względu w schroniskach z reguły prowa-
dzi się edukację mającą na celu zmniejszenie liczby nieudanych adopcji. Podjęcie właściwej decyzji jest możliwe jedynie po zapoznaniu się ze wszystkimi trudnościami, na jakie można natrafić po wzięciu kota pod swój dach. Należy w tym miejscu także podkreślić, że adopcja niesie ze sobą całkowitą odpowiedzialność za przygarnięte zwierzę. Nie tylko prawną, ale także finansową w przypadku wystąpienia choroby lub innych problemów.

Stan zdrowia

Przebywanie w dużym skupisku zwierząt wiąże się ze wzmożonym ryzykiem zakażenia różnymi chorobami. Należy także pamiętać, że objawy choroby mogą pojawić się z opóźnieniem. Kot w momencie adopcji może wydawać się zupełnie zdrowy, a dopiero po kilku dniach mogą pojawić się pierwsze symptomy choroby. Wiąże się to z okresem wylęgania właściwym dla poszczególnych patogenów. Ponadto zmiana miejsca zamieszkania naraża kota nie tylko na stres, ale także na kontakt z nowymi patogenami, zmianę żywienia oraz wody pitnej. Wszystkie wymienione czynniki przyczyniają się do spadku odporności i są sporym wyzwaniem dla kociego organizmu. W takiej sytuacji bardzo łatwo dochodzi do zakażenia lub do wystąpienia objawów choroby spowodowanej przez patogen, którego kot był wcześniej bezobjawowym nosicielem. Należy dokładnie obserwować kota w pierwszym okresie po adopcji. Wystąpienie niepokojących objawów, takich jak wymioty, biegunka, brak apetytu, kichanie, wyciek z nosa, wyciek z oczu, problemy z oddychaniem, brak oddawania moczu czy kału, jest wskazaniem do niezwłocznego kontaktu z lekarzem weterynarii. W sytuacji, w której w domu są inne koty, dobrym rozwiązaniem będzie kontakt z prowadzącym je lekarzem weterynarii w celu omówienia możliwości zastosowania szczepień ochronnych lub stymulatorów odporności jeszcze przed wprowadzeniem do domu nowego osobnika.
 

POLECAMY

Czy wiesz, że...

Zdecydowana większość kotów w schroniskach to koty znalezione, których historia jest całkowicie nieznana. 
Nie wiemy nic o warunkach, w których dany osobnik wychowywał się w kluczowym dla swojego rozwoju momencie.


Problemy behawioralne 

Adoptując kota, należy być także świadomym problemów behawioralnych, jakie mogą się pojawić. Niestety, w warunkach schroniskowych czasami trudno jest dokonać trafnej oceny behawioralnej kota i przewidzieć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów behawioralnych po adopcji. Czasami problemy i ich genezę widać jak na dłoni, jednak są przypadki, w których trudno jest rozstrzygnąć, czy zachowania problematyczne u kota, występujące w schronisku, np. wycofanie i lękliwość, są wynikiem stresu związanego z samym pobytem w schronisku, czy są spowodowane brakiem socjalizacji lub traumatycznymi doświadczeniami zwierzęcia i w jakim stopniu kot będzie reagował na terapię po adopcji. Niestety, nie ma także gwarancji, że kot, który w schronisku nie prezentuje istotnych problemów behawioralnych, odnajdzie się bez przeszkód w warunkach, które mamy mu do zaproponowania. Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że zdecydowana większość kotów w schroniskach to koty znalezione, których historia jest całkowicie nieznana. Nie wiemy nic o warunkach, w których dany osobnik wychowywał się w kluczowym dla swojego rozwoju momencie. Prawdopodobieństwo wystąpienia problemów behawioralnych jest większe pod pewnymi warunkami:

Brak socjalizacji z innymi gatunkami, w tym z człowiekiem

Okres wrażliwości na socjalizację u kotów trwa niezwykle krótko i kończy się w siódmym tygodniu życia. Kocięta, które nie miały wystarczającego kontaktu z człowiekiem w tym kluczowym okresie życia, najczęściej reagują jak dzikie zwierzęta. Socjalizacja ich jest niezwykle trudna i udaje się ją przeprowadzić jedynie z pojedynczymi osobnikami. 

Deprywacja sensoryczna

Niedostateczna ilość różnych bodźców zewnętrznych we wczesnym etapie rozwoju powoduje niedostateczną stymulację narządów zmysłów. Zakłóca to rozwój sensorycznego systemu referencyjnego, dzięki któremu może dojść do przystosowania się kota do aktualnie panujących warunków. Kotom od małego wychowanym w spokojnym otoczeniu będzie trudno przystosować się do życia w miejskim zgiełku. Podobnie jest w przypadku kociąt wychowanych w środowisku dającym możliwość swobodnego poruszania się i polowania – w ubogim środowisku, ograniczonym tylko do mieszkania, ich system referencyjny jest niedopasowany, przez co wystąpienie problemów behawioralnych jest bardziej prawdopodobne.

Odchów ręczny, brak kontaktu z innymi kotami
Kocięta oddzielone od matki przed siódmym tygodniem życia, odchowane sztucznie przez człowieka, są zazwyczaj bardziej reaktywne i mają deficyty w samokontroli zarówno motorycznej, jak i emocjonalnej. Kształtuje się ona przez kontakt z rodzeństwem i matką. Podob...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Animal Expert"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • Zniżki na konferencje i szkolenia
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy