Dołącz do czytelników
Brak wyników

Profilaktyka zdrowotna i diagnostyka

13 maja 2022

NR 29 (Maj 2022)

Pasożyty wewnętrzne u psa i odrobaczanie ‑ co warto wiedzieć?

0 334

Pasożyty wewnętrzne u psa to trudny i złożony problem, bo w wielu przypadkach inwazja może nie dawać żadnych objawów. Niemal pewne jest, że każdy pies przynajmniej raz w życiu zostanie zainfekowany jakimś pasożytem, a niektóre mogą być także niebezpieczne dla ludzi. Dlatego ważne są obserwacja czworonoga, właściwe leczenie, a także profilaktyka.

Jakie pasożyty wewnętrzne zagrażają psom i jak sobie z nimi radzić? Najlepszym doradcą w tych kwestiach będzie lekarz weterynarii, ale wiedza o objawach i środkach używanych w profilaktyce przeciw endopasożytom przyda się każdemu opiekunowi zwierzęcia.
Objawy inwazji pasożytów u psów – jeśli wystąpią – mogą być bardzo zróżnicowane: od wymiotów, biegunki, wzdęć, utraty apetytu, przez kaszel, spadek aktywności i spadek masy ciała, po swędzenie, podrażnienie skóry oraz problemy z sierścią. Przy ciężkim zarobaczeniu pojawia się niedokrwistość i ogólne wycieńczenie organizmu, co może prowadzić nawet do śmierci. Do najczęściej spotykanych pasożytów wewnętrznych u psów należą: glista psia, tasiemiec psi oraz nicienie: nicień płucny, nicień z rodzaju Dirofilaria, włosogłówka i tęgoryjce. Niektóre są niebezpieczne także dla człowieka.

POLECAMY

Glista psia

Glista psia (Toxocara canis) to gatunek nicienia bytujący w organizmie psa i innych psowatych. Pasożyt ten cechuje się dużą zaraźliwością. Zwierzęta zarażają się przez połknięcie inwazyjnych jaj lub niedogotowane mięso. Jaja wydalane są w odchodach i mogą przetrwać w środowisku przez lata. Ponadto u ciężarnej suki larwy mogą przedostać się do łożyska, gdzie następuje śródmaciczne zarażenie szczeniąt. Larwy mogą trafić także do gruczołów mlekowych karmiącej suki i wtedy możliwe jest zarażenie laktogenne szczenięcia. Źródłem zakażenia dla małych psów mogą być również odchody matki lub innych szczeniąt z miotu. Co ciekawe, u kociąt (pasożyt kotowatych to glista kocia) nie występują inwazje prenatalne, ale są one narażone na inwazję laktogenną.
Jakie są skutki zarażenia u szczeniąt? Już u 2-, 3-tygodniowych szczeniąt w wyniku nieprawidłowego wchłaniania składników pokarmowych mogą pojawić się zaburzenia trawienia. Poza tym toksyny wydzielane przez glisty mogą powodować uszkodzenia jelit i układu nerwowego. Pogarsza się ogólna kondycja szczeniąt, cierpi także ich układ odpornościowy.
Glista psia zagraża także człowiekowi. U człowieka nie dochodzi do rozwoju pasożytów w przewodzie pokarmowym, rozwój glist zatrzymuje się na etapie larw. Ludzie mogą się zarazić drogą pokarmową, np. po kontakcie z ziemią lub piaskiem zanieczyszczonym odchodami zwierząt, m.in. z piaskownicy na publicznych skwerach, w parkach lub na terenach prywatnych przy domach, gdzie przebywają psy (szczególnie jeśli zwierzęta są zarażone bezobjawowo). Jaja glisty mogą się przenieść na człowieka nawet podczas głaskania psa. Dlatego wskazane jest częste mycie rąk, zawsze po kontakcie ze zwierzętami, co do których nie ma pewności, że są zdrowe.

Tasiemiec psów

W cyklu rozwojowym tasiemca psów (Dipylidium caninum) występuje żywiciel pośredni – pchła psia lub kocia, u których bytują formy larwalne tasiemca. Wtedy psy zarażają się tasiemcem po połknięciu owadów wyłapywanych w sierści. Co ważne, objawy kliniczne zarażenia u psów występują rzadko, dlatego właściciel może nie wiedzieć o zagrożeniu tasiemcem psim. Inwazję u czworonoga najczęściej rozpoznaje się przypadkowo. Ruchliwe człony tasiemca (przypominające pestki dyni) można zaobserwować w okolicy odbytu lub na sierści. Wydalane z odchodami człony zawierają mikroskopowych rozmiarów jaja tasiemca.
Profilaktyka zarażenia tasiemcem psim u ludzi polega na zwalczaniu pcheł u psów i kotów, a także odkażaniu środowiska, w którym przebywały zapchlone zwierzęta. Niestety, jest to trudne, bo poczwarka pchły może przetrwać w środowisku psa nawet pół roku, np. w szparach podłogi czy pod dywanem. Dlatego środki zwalczające pchły powinny być stosowane aż do skutku, aby wyeliminować z otoczenia wszystkie formy tych pasożytów.

Nicienie płucne

Nicienie płucne nie żerują w układzie pokarmowym psa, tak jak glista czy tasiemiec, ale rozwijają się w tętnicach płucnych i w sercu. Nicienie (Angiostrongylus vasorum) wywołują groźną chorobę – angiostrongylozę. Chorują na nią psy, lisy, a rzadziej inne zwierzęta mięsożerne (wilki, kojoty). Choroba może stanowić śmiertelne zagrożenie dla zarażonych zwierząt.
Żywicielem ostatecznym Angiostrongylus vasorum są psy i lisy, a żywicielem pośrednim ślimaki wodne i lądowe z rodzajów Limax, Helix, Arion, Cepaea, Succinea. Dlatego ślimaki i ich śluz mogą stanowić zagrożenie dla psów – nie należy pozwalać psu na lizanie ich, obwąchiwanie czy branie do pyska. Angiostrongyloza może przebiegać bezobjawowo, ale może też dawać objawy – m.in. zaburzenia krążeniowo-oddechowe czy nieżyt oskrzeli.

Nicienie z rodzaju Dirofilaria

Dirofilarioza to choroba odpasożytnicza psów wywołana inwazją nicieni z rodzaju Dirofilaria, które są przenoszone przez komary. Podczas ukąszenia psa i pobierania krwi przez zainfekowanego komara larwy przedostają się do tkanki podskórnej zwierzęcia i tam się zasiedlają (Dirofilaria repens) lub wędrują z krwią do serca i tętnicy płucnej. Dirofilaria skórna objawia się najczęściej w postaci podskórnego guzka, a postać płucna i sercowa choroby daje bardzo niepokojące objawy: duszność i kaszel, do tego psy stają się apatyczne. 
Na dirofilariozę mogą chorować także ludzie. Larwy pasożyta mogą się osiedlać w sercu, żyle głównej, tkance podskórnej i gałkach ocznych. W Polsce notowano już takie przypadki. Profilaktyka dirofilariozy polega na stosowaniu preparatów odstraszających owady latające. 

Inne pasożyty

Włosogłówka (Trichuris vulpis) to z kolei nicień, który wywołuje chorobę o nazwie włosogłówczyca. Choroba jest powszechna szczególnie wśród psów przebywających w schroniskach. Włosogłówki żyją w jelicie grubym psów i odżywiają się krwią. Zakotwiczają się przednim odcinkiem ciała w błonie śluzowej jelita, co powoduje stan zapalny. Psy zarażają się w wyniku spożycia karmy lub po wypiciu wody zanieczyszczon...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Animal Expert"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • Zniżki na konferencje i szkolenia
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy