Dołącz do czytelników
Brak wyników

Terapia behawioralna , Otwarty dostęp

15 września 2020

NR 19 (Wrzesień 2020)

Adopcja i co dalej?

Decyzja o pojawieniu się zwierzęcia w domu powinna być dobrze przemyślana i przeanalizowana pod kątem konkretnej rodziny i jej sposobu bycia. Możemy kupić pupila – ale pamiętajmy: tylko ze sprawdzonej, zarejestrowanej hodowli – bądź zdecydować się na adopcję. Adopcja to dla porzuconego, bezdomnego psa czy kota druga szansa od losu na nowe, normalne życie.

Na przestrzeni ostatnich lat znacząco zmienia się podejście społeczeństwa do opieki nad zwierzętami, a co za tym idzie – oprócz nacisku na świadomą decyzję o posiadaniu zwierząt – zwraca się coraz większą uwagę na ich pochodzenie. Ostatnia dekada upłynęła głównie pod znakiem wyjaśniania znaczenia rasowy = rodowodowy oraz nacisku na zakup zwierząt rasowych z odpowiedzialnych hodowli. Na fali tej lekcji zaczęto coraz więcej mówić o adopcji zwierząt – z uwagi na fakt, iż wiele psów, kotów, królików itd. trafiało pod opiekę nieodpowiedzianych ludzi, którzy szybko doprowadzali do ich bezdomności albo przekazywali sobie zwierzęta z rąk do rąk. Na pomoc ruszyły wszelkie organizacje zajmujące się opieką nad bezdomnymi i porzucanymi zwierzętami. Obecnie zjawisko adopcji zwierząt jest już powszechne, a nawet więcej – propagowane wśród miłośników zwierząt. Adopcja to druga szansa od losu na nowe, normalne życie. Wraz z dostępem do informacji oraz z zagorzałymi dyskusjami na grupach internetowych wzrasta zainteresowanie adoptowaniem zwierząt zamiast zakupem, co więcej – w niektórych kręgach ortodoksyjnych zakup psa/kota/czy zwierzęcia innego gatunku jest wręcz negowany w sytuacji, gdy mnóstwo dorosłych i starszych zwierząt czeka w fundacjach, schroniskach czy domach tymczasowych.

POLECAMY

Pamiętajmy, aby we wszystkim zachować umiar oraz dostosować decyzję o wyborze zwierzęcia i jego pochodzeniu do możliwości danej rodziny, stylu życia oraz umiejętności, zwłaszcza w wypadku nowicjuszy. Istotne jest także skupienie się na własnej sytuacji oraz niepodążanie za modą za wszelką cenę.

O co chodzi w adopcji?

W dobie narastającej liczby nieświadomie i nieodpowiedzialnie podejmowanych decyzji dotyczących opieki nad zwierzętami działania zarówno fundacji, jak i schronisk dla bezdomnych zwierząt są bardzo potrzebną, choć ogromnie ciężką pracą. W związku z tym warto zwrócić uwagę na istotę problemu i poświęcić choć chwilę na zapoznanie się z działalnością takich miejsc, gdy rozważamy pojawienie się zwierzęcia w życiu rodziny. Ważne jest, aby decyzja zawsze była przeanalizowana pod kątem konkretnej rodziny i jej sposobu bycia. Jak powszechnie już wiadomo, do adopcji trafiają zwierzęta w różnym wieku, o różnym statusie behawioralnym, różnych ras i mieszanek ras, w różnym stanie zdrowia. Jednakże dużą przewagą fundacji nad schroniskiem jest fakt, że osoby zajmujące się tą działalnością dokładają wszelkich starań, aby zwierzęta trafiały do domów tymczasowych lub – w skrajnej sytuacji – hoteli bądź szpitali, jeżeli problem dotyczy chorego zwierzęcia. Dzięki temu mogą one przede wszystkim zaznać warunków domowych, opieki, kontaktu z człowiekiem, dostępu do opieki medycznej, a dodatkowo już na etapie przedadopcyjnym można zapobiec powstaniu wielu problemów związanych z porzuceniem, pobytem w schronisku i rozwiązywać powstałe już problemy z zachowaniem, ograniczyć stres i traumy związane z bezdomnością, złym traktowaniem itd. Warto w tym miejscu podkreślić, że niektóre schroniska też zaczynają korzystać z pomocy behawiorystów i trenerów, dzięki czemu zwiększają szanse zwierząt na adopcję i lepszy start.

Ogromną zaletą domów tymczasowych jest czas spędzany z konkretnym zwierzęciem, poznanie jego osobowości, zrozumienie, co lubi, a czego nie lubi, czego się boi i jaki ewentualnie niesie ze sobą bagaż doświadczeń i co może czekać jego nowych opiekunów. A to jest wiedza na wagę złota w wypadku zwierzęcia po przejściach, gdyż statystycznie adoptowane psy/koty trafiają do domów, gdzie opiekunowie mają przeciętną wiedzę i umiejętności związane z opieką nad zwierzętami. Tymczasem znajomość historii i osobowości konkretnego przypadku pozwala na precyzyjniejszy dobór odpowiedzialnego opiekuna. Otóż często spotykamy się z sytuacją, kiedy przyszli właściciele wybierają sobie zwierzę ze względu na konkretny wygląd, zakochują się w danym psie, którego gdzieś zobaczyli w ogłoszeniu, i podejmują decyzję o adopcji. W sytuacji gdy mamy do czynienia z dorosłym lub starszym osobnikiem, cenna jest wiedza dotycząca jego cech charakteru oraz ewentualnych problemów, gdyż każdy osobnik ma bagaż nabytych doświadczeń i umiejętności zarówno pożądanych, jak i (częściej) tych niepożądanych, co niekiedy bywa zaskoczeniem dla nowych właścicieli, w związku z czym piękny obraz z ogłoszenia szybko zostaje przyćmiony rzeczywistością. Dlatego też adopcja zawsze musi być dokładnie przemyślana i należy odpowiednio się do niej przygotować, aby unieść później ciężar miłości, którą przyjdzie nam dźwigać.

Czy wiesz, że..

Ogromną zaletą domów tymczasowych jest czas spędzany z konkretnym zwierzęciem, poznanie jego osobowości, zrozumienie, co lubi, a czego nie lubi, czego się boi i jaki ewentualnie niesie za sobą bagaż doświadczeń i co może czekać jego nowych opiekunów.

Jak się przygotować?

Z biegiem czasu zmienia się podejście i świadomość ludzi, dlatego też adopcje zaczynają być częstszym zjawiskiem, a sporo przyszłych opiekunów szuka wsparcia przed podjęciem decyzji. W takiej sytuacji należy wyjść im naprzeciw i pomóc znaleźć złoty środek, a niekiedy pomóc realnie ocenić sytuację. Tak jak wcześniej zostało wspomniane, wiele osób wybiera psa po wyglądzie, zakochuje się w danym obrazku i często w tym momencie już nie zwraca uwagi na informacje dotyczące charakteru konkretnego osobnika, nawet jeżeli zawierają elementy dotyczące problemów z zachowaniem. Częstokroć pada wtedy sformułowanie „poradzimy sobie”, jednak w rzeczywistości nie zawsze tak jest. Dlatego też bardzo ważną kwestią jest rzeczowe wsparcie i realna ocena  sytuacji, z jaką przyjdzie się ludziom zmierzyć, choć nie zawsze będzie się im to podobało. Zatem jak się do tego zabrać?

Przygotowując się, warto wziąć pod uwagę kilka czynników, takich jak:

  1. Rasa,wielkość psa – jeżeli wybieramy konkretną rasę, należy dokładnie przeanalizować jej cechy, potrzeby, predyspozycje do chorób i możliwe problemy z zachowaniem. Jeżeli sprawa dotyczy mieszańca, warto zastanowić się nad jego wyglądem i poszukać możliwych genów ras, które w sobie niesie. To cenne informacje dla naszego wspólnego życia.
  2. Wiek – każdy wiek w życiu psa rządzi się swoimi prawami, dlatego, wybierając psa, zwróćmy uwagę, w jakim momencie życia jest i czego będzie wymagała opieka nad nim. Szczenięta zawsze są w najlepszej sytuacji, gdyż w dużej mierze są czystą kartą (zależy od dokładnego wieku), którą dopiero będziemy zapisywać i formować. Młodzież i wiek dorosły – to psy uformowane już, z bagażem doświadczeń, które są już wdrukowane i trzeba mieć na uwadze, że mają nabyte zachowania, przyzwyczajenia, lęki itd. W wypadku psa z domu tymczasowego mamy ten komfort, że opiekun tymczasowy większość informacji już zebrał, a ewentualne problemy zaczął niwelować, zapewne jakieś plany modyfikacji zachowania stopniowo wprowadzano. Natomiast w wypadku schroniska bywa to niewiadomą lub jedynie częściowo znane są wyraźne zachowania.
  3. Starsze psy/koty – oprócz bagażu doświadczeń, jaki ze sobą niosą – częstokroć obarczone mogą być przewlekłymi chorobami lub istnieje większe ryzyko pojawienia się schorzeń, z którymi przyjdzie się nam zmierzyć. W związku z tym mogą wymagać specjalistycznej opieki, częstych wizyt u lekarza weterynarii lub wprowadzenia na stałe leków.
  4. Styl życia – analizujemy czas spędzany w domu, poza domem w pracy,  przeznaczony na aktywność fizyczną i podróże, a także możliwość dopasowania psa do naszego sposobu bycia.
  5. Rodzina i życie towarzyskie – w wypadku adopcji psa to bardzo istotny czynnik, zwłaszcza przy wybieraniu dorosłego lub starszego zwierzęcia. Przyszły właściciel powinien dołożyć wszelkich starań, by poznać jak najwięcej informacji dotyczących reakcji psa na ludzi, w tym dzieci.
  6. Dzieci w domu – w zależności od wieku dzieci wybieramy psa, którego chcemy adoptować, tak aby sytuacja była bezpieczna dla całej rodziny i psa. Natomiast niezależnie od wieku dzieci, z którymi będzie mieszkał pies, należy poświęcić szczególną uwagę nauce poszanowania przestrzeni osobistej psa, komunikacji z nim oraz współżycia pod jednym dachem.
  7. Historia danego osobnika – niezależnie od tego, skąd chcemy adoptować zwierzę – czy wybór padł na fundację, na schronisko, czy też jest brana pod uwagę jeszcze inna opcja – koniecznie należy postarać się zebrać jak najwięcej informacji dotyczących danego osobnika. Dzięki temu precyzyjniej przygotujemy siebie i psa/kota do zmian, które nadejdą. Jest to szczególnie istotne, kiedy zwierzę ma jakiś problem z zachowaniem czy problem zdrowotny.
  8. Zasady – przed pojawieniem się w domu psa należy ustalić jasne zasady, które będziemy respektowali i konsekwentnie dążyli do ich spełnienia. Sama zmiana miejsca pobytu i otoczenia po raz kolejny w życiu psa jest dla niego stresującym zjawiskiem, więc aby ograniczyć problemy, warto od razu wdrożyć zasady i ich pilnować.

Adoptowałam psa – i co dalej?

Jeżeli proces przygotowania do adopcji przeszedł pomyślnie, został wybrany pies i mamy zebrane informacje dotyczące jego potrzeb – czas wprowadzić wszystko w życie. Przede wszystkim należy pamiętać, iż zawsze, niezależnie od wieku, będzie to pies, który ma już jakieś doświadczenia. W związku z tym od samego początku przede wszystkim szanujemy przestrzeń osobistą psa i badamy jego reakcje na codzienność. Druga najważniejsza kwestia od pierwszej chwili to wdrożenie w życie zasad, które ustanowiliśmy, i konsekwentna ich realizacja, utrzymując początkowo stały schemat dnia. Dzięki temu pies łatwiej zrozumie porządek codzienności i poczuje się bezpieczniej w nowym otoczeniu. Ważnym elementem jest też dbanie, by nie przytłoczyć psa swoją miłością. Tutaj bardzo łatwo wpaść w pułapkę i doprowadzić do powstania problemu z nadprzywiązaniem lub dokładać stresu, którego poziom i tak będzie wysoki. Zwróćmy uwagę, iż przytulanie i ciągły kontakt fizyczny nie dla każdego psa są komfortową sytuacją (jest to szczególnie istotne, kiedy w domu są dzieci). Nie znając dokładnej historii psa i jego nabytych doświadczeń, należy dać czas sobie i psu na odnalezienie się w nowej sytuacji. Ponadto nasza uwaga i kontakt fizyczny są rodzajem nagrody, które możemy wykorzystać w codziennej pracy i budowaniu relacji z psem. Pierwsze chwile i dni po zmianie otoczenia nie są miarodajne w ocenie charakteru zwierzęcia, dlatego też początkowo powinno się zachować szczególną ostrożność oraz dużą dozę cierpliwości w obcowaniu z nowym członkiem rodziny, wnikliwie obserwować zachowania oraz reakcje w nowych sytuacjach, ale przede wszystkim wstrzymać się od rychłych osądów osobowości. Kwestia nabywania poczucia bezpieczeństwa i relacji z nową rodziną wymaga czasu – nawet jeżeli początkowo zwierzę reaguje w danej sytuacji ostrożnie, lękliwie czy też wykazuje brak zainteresowania, nie oznacza to, że tak już pozostanie. Bo-
wiem wiele zależy od osobowości psa – stabilne charaktery, mimo np. braków socjalizacyjnych – w nowych warunkach przy wsparciu właściciela często się...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy