Najbardziej widocznym przejawem lateralizacji u ludzi jest ręczność, czyli preferencja jednej ręki – prawej lub lewej – przy pisaniu, jedzeniu czy rzucaniu piłki. Ale lateralizacja dotyczy również nogi, oka, a nawet ucha. Na przykład niektórzy ludzie instynktownie przystawiają telefon do jednego, konkretnego ucha. W naszym przypadku lateralizacja ma podłoże genetyczne, jednak na jej kształtowanie wpływają również doświadczenia życiowe oraz socjalizacja. Jeszcze kilka lat temu zdarzało się „przestawianie” z lewej ręki na prawą. Trudno sobie wyobrazić, żeby psy namawiały się wzajemnie do używania częściej prawej łapy, dlatego w ich przypadku możemy raczej mówić o czynnikach wyłącznie genetycznych.
Lateralizacja lewostronna oznacza, że dominuje prawa półkula mózgu, natomiast przy lateralizacji prawostronnej jest to lewa półkula. Istnieje też lateralizacja skrzyżowana, w której różne narządy dominują po przeciwnych stronach, np. lewa ręka i prawe oko. Mózg działa asymetrycznie: każda półkula specjalizuje się w innych zada...