Problemy układu ruchu u psów i kotów rzadko mają charakter nagły i jednoznaczny. W zdecydowanej większości przypadków rozwijają się stopniowo – jako efekt długotrwałych przeciążeń, mikrourazów oraz nieprawidłowych nawyków w codziennej opiece nad zwierzęciem. To właśnie te powtarzalne, często niezauważalne błędy prowadzą do zmian zwyrodnieniowych, zaburzeń biomechaniki oraz przewlekłego bólu. Z perspektywy zoofizjoterapeuty problem nie leży wyłącznie w jednostce chorobowej, lecz również w stylu życia zwierzęcia, który przez lata kształtuje kondycję jego układu ruchu.
Autor: Weronika Suwińska-Stańkowska
Pacjentów zoofizjoterapeutycznych można zasadniczo podzielić na dwie główne grupy: w stanie ostrym oraz przewlekłym. Podział ten ma kluczowe znaczenie kliniczne, ponieważ determinuje sposób postępowania terapeutycznego, cele rehabilitacji oraz tempo powrotu do sprawności.
Neurologia zwierząt to niesamowicie ciekawa, złożona i wciąż pełna tajemnic, pomimo stałego rozwoju, dziedzina medycyny weterynaryjnej. Postęp w diagnostyce i nowoczesnych badaniach obrazowych oraz pogłębiająca się wiedza o neurofizjologii umożliwiają jednak coraz bardziej zaawansowanie poznawanie jej, w tym również pełniejsze zrozumienie wpływu żywienia i suplementacji na funkcjonowanie układu nerwowego psów i kotów.
Uszy psa i kota pełnią znacznie więcej funkcji, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. To nie tylko narząd słuchu, który pozwala wychwytywać najdrobniejsze dźwięki, ale także niezwykle wrażliwa struktura odpowiedzialna za równowagę, orientację w przestrzeni oraz element komunikacji. Dlatego tak istotna jest odpowiednia higiena tych niezwykle ważnych organów.
Otyłość u kotów jest jednym z częściej pojawiających się problemów zdrowotnych u zwierząt. Coraz częściej mówi się o niej jako o chorobie cywilizacyjnej, ponieważ styl życia kotów domowych diametralnie różni się od ich naturalnych warunków bytowania. To jednak nie jedyna przyczyna kociej otyłości.
W mojej codziennej praktyce zoofizjoterapeuty bardzo często spotykam się z psami, u których widoczne są zacieki w okolicach oczu. Są to najczęściej brunatne, wilgotne ślady przebiegające od kącików oka wzdłuż psiego pyszczka. W większości przypadków opiekunowie traktują je jako defekt kosmetyczny i pytają jedynie, jak je „usunąć” lub „wybielić”. Niewielu zdaje sobie sprawę, że łzawienie i zacieki mogą być objawem zaburzenia funkcji organizmu – od problemów anatomicznych i okulistycznych po dietetyczne i środowiskowe.
Jak powiedział Hipokrates: lepiej zapobiegać niż leczyć. Ta niewątpliwa prawda odnosi się nie tylko do ludzi, ale również, rzecz jasna, do zwierząt. Także w odniesieniu do chorób zębów i dziąseł – coraz częściej, niestety, obserwowanych u psich i kocich pacjentów trafiających do gabinetów stomatologicznych.
Choroba zwyrodnieniowa stawów, zwana również osteoarthritis (OA), ma charakter przewlekły, postępujący i nieodwracalny. Polega m.in. na utracie chrząstki stawowej, tworzeniu osteofitów (narośli kostnych), pogrubieniu torebki stawowej, zapaleniu błony maziowej i zmniejszeniu ilości mazi stawowej. Wszystkie te patologiczne zmiany powodują dyskomfort, ból i utrudnienia pracy stawu oraz kompensacje.