Żywy organizm składa się z wielu układów podzielonych zgodnie z ich funkcjami, a na układy składają się poszczególne narządy. Wszystkie narządy i układy są od siebie zależne, a praca każdego narządu wpływa na funkcjonowanie pozostałych organów.
Nie inaczej jest z wątrobą.
Autor: Ewelina Stanclik
W ostatnich latach daje się zauważyć wzrost zaangażowania oraz świadomości opiekunów w kwestii dobrostanu psychicznego.
Coraz częściej świadomie są wybierane rasy, metody szkoleniowe, sposoby żywienia i opieki dobranej do potrzeb gatunku oraz przedstawiciela rasy. Dzięki temu więcej zwierząt ma szansę na rozwiązanie swoich problemów lub uniknięcie zaognienia rozwijającego się problemu dzięki wizycie u trenera bądź behawiorysty.
Na sposób zachowania się zwierzęcia wpływa szereg czynników zarówno zależnych, jak i niezależnych od jego opiekuna. W porę rozpoznane trudności w zachowaniu mają szansę na ustabilizowanie. Ważne są jednak wczesna diagnoza, dobrze dobrany plan terapii behawioralnej, a także odpowiednia droga budowania relacji z młodym osobnikiem w oparciu o rozsądne wychowanie, zgodnie z potrzebami gatunkowymi oraz rasowymi.
Posiadanie zwierząt powoli staje się już standardem w naszym społeczeństwie. Ostatnie lata przynoszą w tym obszarze sporo zmian – wiele kampanii społecznych porusza temat zakupu zwierząt rasowych oraz problem pseudohodowli, a równolegle toczą się dyskusje o adopcji zwierząt w potrzebie.
Jedzenie jest podstawą życia i funkcjonowania każdego organizmu, towarzyszy mu przez całe życie – od samego poczęcia aż po jego kres. Jedzenie jest kluczem dla zdrowia fizycznego i psychicznego, może być także drogą w leczeniu wielu jednostek chorobowych, stając się zarówno lekiem, jak i wsparciem farmakoterapii. Wybór składników pokarmowych oraz sposób ich podawania jest zatem jedną z ważniejszych decyzji, które opiekun musi podjąć, przyjmując pod swój dach zwierzę.
W społeczeństwie panuje przekonanie, iż na zachowanie psa wpływają przede wszystkim wychowanie oraz udział w szkoleniach z trenerem. Spora część opiekunów psów, które przejawiają problemy z zachowaniem, słyszy, że gdyby pies był szkolony, problem nie wystąpiłby. Niestety, sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana.
Okres wiosenno-letni jest czasem, który ludzi motywuje do działania. Zwykle w ciepłych miesiącach dużo więcej czasu spędzamy na świeżym powietrzu, równocześnie częściej towarzyszą nam tam nasi czworonożni przyjaciele. Wspólny czas, eksploracje terenu, zabawy na zewnątrz są ważne – zarówno dla stymulacji psychicznej psów, kondycji ich organizmu, jak i dla zacieśniania relacji między psem a człowiekiem. Ważne, aby w tym kuszącym błogą wakacyjną beztroską okresie nie stracić z oczu czujności dotyczącej psiego zdrowia i bezpieczeństwa.
Zaburzenia dotyczące separacji u zwierząt są problemem, który jest szeroko omawiany zarówno w grupach właścicieli zwierząt, jak i podczas wizyt u lekarzy weterynarii. Analizując statystykę przypadków, nietrudno zauważyć, iż najczęściej spotykanymi tematami podczas konsultacji behawioralnych są zaburzenia separacyjne, problemy z różnego rodzaju lękliwością lub zachowania agresywne. Jak to zwykle bywa, na pytanie, jak sobie z nimi radzić, odpowiedź często brzmi: „to zależy”, jednak na ten moment skupimy się nieco na trudnym temacie tolerancji rozłąki z opiekunem.
Praca związana z leczeniem zaburzeń zachowania zwierząt jest wieloetapowa i wymaga ogromnego zaangażowania z każdej strony. Pracę z nowym pacjentem zwykle zaczynamy od przeprowadzenia szerokiego wywiadu, poznania psa, obserwacji jego relacji z człowiekiem, a kolejnym krokiem często jest skierowanie na diagnostykę różnicową wraz z konsultacją u lekarza weterynarii. Niezwykle ważnym elementem w tym momencie jest obserwacja zachowania opiekuna.
W naszym kraju sytuacja prawna psów nie w każdym temacie jest ustabilizowana. O ile w pewnym stopniu teoretycznie temat krzyżowania psów bez uprawnień został ubrany w ramy prawne, o tyle nie mamy regulacji dotyczących między innymi wieku sprzedaży szczeniąt. Wiemy, że – z punktu widzenia zdrowia fizycznego oraz rozwoju behawioralnego – optymalny moment to okolice ósmego tygodnia życia. Niestety, nie zawsze ta zasada jest przestrzegana.
W ostatnich latach zauważ się wzrost popularności psich sportów, a coraz więcej opiekunów wybiera ten rodzaj aktywności ze swoim pupilem, ciesząc się z jego osiągnięć. Jak ważne jest przygotowanie psa do tego rodzaju aktywności, m.in. od strony badań medycznych, jak dobrać dyscyplinę sportową odpowiednią dla naszego psa, skomponować dietę oraz jak istotny dla psa jest odpoczynek i regeneracja dowiecie się z poniższego artykułu.
Koprofagia to sformułowanie spędzające sen z powiek wielu opiekunom psów. Dla nas, ludzi, jest kwestią nie do przyjęcia, co więcej – dla bardzo wielu opiekunów jest zjawiskiem wywołującym obrzydzenie i wstyd wobec zachowania swojego psa. Jak się okazuje w gabinetach lekarskich, wspomniany objaw jest zwykle żywo przedstawiany przez opiekunów, a co więcej – wcale nie jest to rzadkie zjawisko.